Używany jest własny plik cookie i narzędzia analityczne, aby dowiedzieć się, skąd użytkownicy trafiają do Calorize i jak z niego korzystają. Po wejściu z reklamy Google przekazujemy Google informację o rejestracji lub zakupie, aby zmierzyć skuteczność tej reklamy. W aplikacji nie ma reklam. Wybór zostanie zapamiętany na rok.
Skąd po kolei pochodzą wartości
W przypadku każdego dania lub napoju Mira przechodzi przez poniższą listę i zatrzymuje się przy pierwszej pasującej pozycji:
- Dziennik. Coś, co już znajduje się w dzienniku, w takiej samej porcji jak ostatnio. Wystarczy powiedzieć „kawa”, jeśli kawa jest już zapisana w dzienniku.
- Katalog Calorize. Wspólna baza produktów spożywczych i dań, produktów sklepowych z etykiet oraz własnych produktów i przepisów. Produkty, które wcześniej pojawiły się w dzienniku, są wyświetlane w wyszukiwaniu jako pierwsze.
- Etykieta lub kod kreskowy. Po sfotografowaniu tabeli wartości odżywczych lub zeskanowaniu kodu kreskowego używane są dane producenta.
- Ogólna wiedza Miry. Stosowana, gdy w katalogu nie ma nic podobnego — więcej informacji poniżej.
Mira zawsze informuje, skąd pochodzi produkt: czy znalazła go w katalogu, czy utworzyła nowy.
Co oznacza „ogólna wiedza”
Mira działa na podstawie dużego modelu językowego, podobnie jak inni asystenci AI. Model został wytrenowany na ogromnej ilości tekstów, w tym tabelach wartości odżywczych, przepisach, etykietach i materiałach dotyczących gotowania. Dzięki temu rozpoznaje, z czego zwykle składają się burger, cappuccino, sałatka ziemniaczana czy pilaw, a także ile średnio mają kalorii, białka, tłuszczów i węglowodanów.
Gdy konkretnego dania nie ma w katalogu — na przykład burgera z określonej kawiarni, domowego ciasta lub nietypowego napoju — Mira:
- Przyjmuje powszechnie akceptowane wartości średnie dla podobnej żywności w przeliczeniu na 100 g.
- Szacuje porcję na podstawie opisu („200 g”, „kromka”, „miska”) albo typowej porcji — miska zupy ≈ 300 g, banan ≈ 120 g, filiżanka kawy ≈ 200 ml.
- Tworzy nowy produkt i zapisuje go. Przy następnym użyciu produkt znajduje się już w historii i Mira go wykorzystuje.
Przykład: „burger w kawiarni”. Tego konkretnego burgera nie ma w katalogu, więc Mira przyjmuje typowego burgera — około 250 kcal na 100 g i porcję o wadze około 220 g — i zapisuje ≈ 550 kcal.
Zdjęcie dania działa w ten sam sposób: moduł rozpoznawania szacuje, co znajduje się na talerzu i ile waży, a następnie przyjmuje średnie wartości dla każdego składnika. W naszych własnych testach — gdy to samo danie zostało zważone i sfotografowane — wynik ze zdjęcia zwykle był nieco wyższy niż rzeczywista wartość. To bezpieczniejszy kierunek błędu: zaniżenie ilości zapisanej żywności bardziej szkodzi realizacji celu niż jej niewielkie zawyżenie.
Na ile jest to dokładne — i dlaczego to wystarcza
Wartości kalorii w żywności nigdy nie są idealnie precyzyjne — nawet wtedy, gdy sprawiają takie wrażenie:
- Etykiety również są przybliżone. W wielu krajach producenci mogą podawać wartości różniące się od rzeczywistego składu nawet o około 20%.
- To samo danie może się różnić. Barszcz z dwóch kuchni, porcja z dwóch kawiarni, łyżka oleju więcej lub mniej — różnica z łatwością sięga stu kalorii.
- Porcja oceniona na oko jest szacunkiem. Nawet przy używaniu wagi kuchennej nikt nie waży każdej łyżki.
To wystarcza, ponieważ błędy nakładają się na siebie i w dużej mierze się wyrównują. Czasem Mira oszacuje nieco więcej, niż było w rzeczywistości, a czasem nieco mniej — w ciągu tygodnia różnice się wyrównują. Dla rezultatów liczy się nie precyzja każdego wpisu, lecz systematyczność: przybliżony wpis każdego dnia jest bardziej przydatny niż idealny wpis raz w tygodniu.
Najlepszym wskaźnikiem jest waga. Przy zapisywaniu żywności w mniej więcej ten sam sposób w ciągu 2–3 tygodni będzie widać, czy waga zmienia się zgodnie z planem. Jeśli nie, wystarczy niewielka korekta celu — sposób jej wykonania opisano w sekcji Cele i obliczenia.
Nie ma więc potrzeby odliczania do ostatniej kalorii. Czasem jedyną dostępną informacją z całego dnia jest przybliżona liczba — można wtedy przekazać Mirze również taki opis: „dzisiaj było około 2500”.
Opisywanie żywności bez wagi
Waga kuchenna zapewnia największą dokładność — nic lepszego dotąd nie wynaleziono. Gdy nie ma jej pod ręką, dobry opis jest lepszy niż zdjęcie. Najważniejsze są trzy kwestie:
- Co dokładnie. Nie „kurczak”, lecz „udko z kurczaka” albo „pierś z kurczaka”; nie „owsianka”, lecz „płatki owsiane przygotowane na mleku”.
- Jak tłuste lub chude, jak słodkie. To właśnie tutaj kryje się większość kalorii. Czy na zupie widać warstwę tłuszczu, czy jest wyraźnie chuda? Czy koktajl jest bardzo słodki, czy tylko lekko słodki?
- Ile. Nie trzeba podawać gramów: duży, średni lub mały talerz; gruba lub cienka kromka chleba; garść sałatki; kawałek wielkości pudełka zapałek.
Zdjęcie dania przydaje się, gdy nie da się podać dokładniejszych informacji — na przykład w restauracji. Mira szacuje wartości na podstawie zdjęcia, ale nie widzi oleju na patelni ani cukru w sosie, dlatego wynik będzie przybliżony. W domu lepiej zważyć danie lub je opisać.
Jak zwiększyć precyzję, gdy jest to potrzebne
- Podaj wagę. „200 g” jest dokładniejsze niż „miska”.
- Podaj dokładny opis. „Cappuccino na mleku owsianym”, „burger z dwoma kotletami i bekonem”, marka lub miejsce.
- Sf fotografuj etykietę lub zeskanuj kod kreskowy — wtedy używane są dane producenta.
- Podaj dokładne wartości, jeśli są znane. Na przykład: „baton proteinowy, 200 kcal, 20 g białka” — Mira utworzy produkt z dokładnie tymi wartościami.
- Domowe danie o znanych wagach jest przepisem. Informacje o tym, kiedy utworzyć produkt, a kiedy przepis, znajdują się w sekcji Produkt czy przepis.
- Jeśli Mira wybrała niewłaściwy produkt — wystarczy opisać, co się nie zgadza, a wpis zostanie poprawiony.